Lokaal weer

YoWindow.com Voorspelling:  yr.no

Volgende run

Brandende hel in Winschoten

Na de Slachtemarathon waar het naast een Slachveld ook een brandende hel was, viel deze laatste toepassing ook ten deel aan Winschoten, en eigenlijk het eerst deel ook wel.
Maar om bij het begin te beginnen: Een paar jaar geleden nam ik me voor om voor mijn 50e de 50 van Winschoten volbracht te hebben. Nu kan ik dat doen als ik 49 ben en 3 weken later 50 hoop te worden, maar ja, wie zegt er in welke toestand ik me dan bevind.
En zo deed ik vorig jaar mijn 1e poging. Vanwege omstandigheden kon ik me niet optimaal voorbereiden, ben wel gestart en heb 30 kilometer lekker gelopen. Na een wat langere stop wilde ik weer verder gaan, want voor de laatste 20 kilometer had ik nog zo’n 2 uur en 50 minuten over, maar de benen hadden er geen zin meer in. Dus een mooie DNF achter mijn naam en als 100e geklasseerd.
Waar ik me vorig jaar opgaf in een vroeg stadium deed ik dat dit keer wat later. Sterker nog, pas op de laatste dag van de inschrijving schreef ik me in. Ook dit keer geen supervoorbereiding. De laatste lange duurloop dateert van pakweg 20 juli toen ik een afstand van 24 kilometer aflegde. Gedurende de zomervakantie in de USA een aantal keren, zelfs vaker dan normaal, gelopen, waarronder ook een aantal keren op een atletiekbaan, die ik de eerste ochtend toevallig tijdens mijn rondje tegenkwam. Trainingen op de baan leken me wel gunstig met het oog op de Martini Marathon op 23 september aanstaande. Dan wacht me een marathon op de atletiekbaan over 105,5 rondjes. En daar had ik me al wel voor ingeschreven. Winschoten was bedoeld om te zien hoe het zou gaan en zou ik voortijdig uitstappen dan was het een mooie lange duurloop voor de Martini Marathon. En mocht ik toch de 50 kilometer volbrengen dan kan ik de Martini Marathon een beetje als het toetje zien en er lekker een funrun van maken.

De weersverwachting in de gaten gehouden en die beloofde, voor mij althans, niet heel erg veel goeds: 24-27 graden. En ik ben toch niet echt een erg warm weer loper. Dat wordt dan erg rustig aan doen en maar veel drinken.
Zaterdag de 10e ‘s ochtends veel te vroeg wakker. Uitgebreid ontbeten en maar op naar Winschoten. Via Facebook kunnen regelen dat ik wat spullen bij Richard van der Klis kon achterlaten. Hij had een kratje en ik heb mijn tas met gelletjes en dergelijke er naast gezet in het parkje nadat ik hem en zijn vriendin Karin was tegengekomen. Ondertussen waren ook Nico en Robert Jan gearriveerd, vergezeld door supporters Andrina en loopgroepgenoot Bas. Nico en Robert Jan hebben ook de Martini Marathon op de planning staan. Ook kom ik nog Gerik Mik tegen die vorige week nog 160 kilometer liep en nu aan de start staat van de 100 kilometer. Hij is overigens, zo blijkt later, na 50 kilometer, gestopt.

In de hal. Met Andrina en Nico. Foto: Bas Huizinga

In de hal. Met Andrina en Nico. Foto: Bas Huizinga

Na de spullen weggebracht te hebben de start bekeken van de 100 kilometerlopers. Een aantal bekende maar nog meer, voor mij, onbekende lopers en even een filmpje gemaakt:

Na nog een laatste sanitaire stop werd het tijd om naar het startvak te gaan. Ook Jan Willem dook op. Vorig jaar liep hij tijdens zijn debuut 5,5 uur precies en wil daar uiteraard onder, maar gezien de warmte toch rustig starten.

Startselfie door Nico met vlnr Nico, ik en Robert Jan

Startselfie door Nico met vlnr Nico, ik en Robert Jan

En dan worden wij om 10:15 uur weggeschoten. Naar links door het parkje, waar bij het theehuis op het terras Karin zit. Tesamen met Nico, Robert Jan en Jan Willem.

De start. Foto: Trijntje Timmer

De start. Foto: Trijntje Timmer

Net gestart. Foto: Bas Huizinga

Net gestart. Foto: Bas Huizinga

Lekker relaxed tempo. Jan Willem haalt ons in en we zeggen nog dat ie aan het demarreren is. Het rustige tempo is mij op dit moment ook iets te rustig, en ik weet dat als ik geforceerd langzaam ga lopen dat vermoeiender is dan ontspannen, dus ik ga achter Jan Willem aan. Na 1 kilometer halen we Ubel Dijk in. Ik ken hem alleen van naam en dat hij woont in het dorp waar ik ben opgegroeid, Wanneperveen. Jan Willem loopt verder en ik besluit met Ubel op te gaan lopen. Gezellig babbelend. Hij blijkt ook nog maar 4 jaar daar te wonen, terwijl ik er 30 jaar weg ben. En is een echte kilometervreter met een Spartathlon (246 kilometer) in de benen. We hebben een leuk tempo en na zo’n kleine 4 kilometer worden we ingehaald door een groepje met Nico en Robert Jan. Het tempo dat we nu lopen vind ik wel prima.

Samen met Ubel Dijk

Samen met Ubel Dijk

Na 8 kilometer gaat Ubel naar de kant voor een stop en ik ga alleen verder Vergezel nog even een paar dames die bezig zijn met een lange duurloop voor hun debuutmarathon in Amsterdam komende maand, maar moet nu een comfortabel tempo zien te kiezen. Mijn eerste doorkomst na 10 kilometer gaat in 1:03:28 volgens mijn Polar die ik bij de 1e mat had aangezet (start van de 50km was zo’n 60 meter voor de start/finish-streep) .

Eerste doorkomst: Foto: Trijntje Timmer

Eerste doorkomst: Foto: Trijntje Timmer

En na het passeren van de start/finish lijn sla het parkje weer in. Daar bij mijn spullen aangekomen een 1e magnesiumtablet tegen de eventueel opkomende kramp en een gelletje. Drinken hoeft even niet, want er is genoeg te drinken onderweg. Naast de paar reguliere verzorgingsposten zijn er veel particulieren die ook water aanreiken en sponzen. Ik maak er dankbaar gebruik van want het wordt toch al warm.

Begin 2e ronde. Foto: Bas Huizinga

Begin 2e ronde. Foto: Bas Huizinga

Ik loop een beetje alleen en moet proberen om ontspannen te blijven lopen. Niet proberen aan te klampen bij lopers die me inhalen. Soms haak ik wel even aan bij een estafetteloper (m/v) die ongeveer zelfde tempo loopt. Dit doe ik gedurende het vervolg wel vaker. Maar hoofdzakelijk zal ik alleen blijven lopen.

Na zo'n 14 kilometer. Foto: Simon Blaauw

Na zo’n 14 kilometer. Foto: Simon Blaauw

Gestaag tikken de kilometers weg, maar begin wel al vóór het eind van de 2e ronde mijn bovenbenen te voelen. Nou is de tight ook vrij nat geworden van al het water en zweet en loopt ook lekker in de liezen te schuren, ondanks de laag uierzalf. Ik krul de broekspijpen maar wat op. Dat lijkt te helpen.

De 2e ronde gaat in 1:03:34. Later lees ik in de zondagochtend WhatsAppgroep van Astrea dat ik de 2e ronde had versneld omdat er bij de live uitslagen uit werd gegaan van de bruto tijden. Het tempo blijft dus mooi en is ook comfortabel. Nu wordt het tijd voor een boterhammetje. En die pak ik dan ook eventjes. Aangevuld met een magnesiumtablet die ik een paar 10tallen meters verder weg kan spoelen met water. Karin zit ook nog in het park en ik vraag hoe het met Richard gaat. Het gaat goed.

Begin 3e ronde. Met boterham. Foto: Bas Huizinga

Begin 3e ronde. Met boterham. Foto: Bas Huizinga

Begin 3e ronde. Met boterham. Foto: Bas Huizinga

Begin 3e ronde. Met boterham. Foto: Bas Huizinga

Tussen de 21 en 22 kilometer komt Richard me voorbij. Zo dan, die is een kwartier eerder begonnen maar al wel 10 kilometer verder. Mooi tempo heeft hij erin zitten. Hoef ook geen enkele poging te doen om maar even mee te lopen. 😉

Na zo'n 22 kilometer. Foto: Martin de Jonge

Na zo’n 22 kilometer. Foto: Martin de Jonge

Ondertussen was ik al door meer 100 kilometer-toppers ingehaald zoals Daniel Oralek, veelvoudig winnaar in Winschoten en Pascal van Norden, die deze editie op zijn naam zou schrijven.
Rond het 26 kilometerpunt haal ik Robert Jan in. Hij moet helaas uitstappen. Last van achillespees gekregen en gaat rustig terugwandelen. Balen natuurlijk en hopen dat het niet dusdanig ernstig is dat deelname aan de Martini Marathon in gevaar komt.

Na zo’n 27 kilometer staat loopgroepgenote Johanna een paar foto’s te nemen. Ik haal hier net een duitse dame in die ik 2 ronden later weer tegenkwam en nog even op liep toen met haar, waarna zij toch tempo vast wist te houden en ruim voor mij wist te finishen.

Na zo'n 27 kilometer. Met Ramona Franz. Foto: Johanna de Bruin

Na zo’n 27 kilometer. Met Ramona Franz. Foto: Johanna de Bruin

Na zo'n 27 kilometer. Met Ramona Franz. Foto: Johanna de Bruin

Na zo’n 27 kilometer. Met Ramona Franz. Foto: Johanna de Bruin

En zo tikken de kilometers weg. Publiek blijft onverminderd enthousiast aanmoedigen ondanks de enorme hitte. En mijn 3e ronde gaat in 1:04:21. Verval dus nog niet zo groot en wat nog belangrijker is, ik kan nog steeds rennen zonder te hoeven wandelen. Ik pak wel zo nu en dan al wat meer rust bij een verzorgingspost maar het gaat nog lekker, alhoewel ik langzamerhand de benen wel begin te voelen. Alleen vanwege de hitte overwoog ik een enkele seconde om nu toch uit te stappen en deze 30 kilometer als lange duurloop voor de Martini Marathon te beschouwen, maar besloot toch door te gaan. Met 30 kilometer in 3:10 heb ik nog 2:50 voor de laatste 20 kilometer om binnen de limiet van 6 uur te finishen. En zo ga ik rustig door. Nu tijd voor een banaan, magnesiumtabletje, bouillon en een gelletje. Bij de verzorgingspost iets na 32 kilometer besluit ik voor het eerst een stukje te gaan wandelen. En al rekenend moet het zo lukken om de 50 uit te lopen. Stukje rennen, stukje wandelen en dat afwisselen.

Na ruim 33 kilometer. Foto: Martin de Jonge

Na ruim 33 kilometer. Foto: Martin de Jonge

Na 36 kilometer komt Ubel langszij. Heeft er nog een mooi tempo in en later zie ik ook dat hij hem behoorlijk vlak gelopen heeft.
Door het vele wandelen gaat mijn rondetijd natuurlijk drastisch omhoog en klok ik de 4e ronde 1:16:04 en ben bijna 4,5 uur onderweg.

20160910-runwinschoten-40k-sb

Met nog ruim anderhalf uur over om binnen de limiet te finishen ga ik de laatste ronde in. Dat moet dus lukken.
Laatste stop in het parkje voor de magnesiumtabletjes, gelletje en nog wat bouillon.

Na bijna 41 kilometer. Foto: Rick Visscher

Na bijna 41 kilometer. Foto: Rick Visscher

Ondanks de zwaarte en de vermoeidheid ga ik nu genieten. Vorige rondes vroegen mensen al of het de laatste ronde was. Nu wederom en nu kan ik zeggen dat het de laatste ronde is. Ik hobbel rustig door, maar wandel meer. Soms ren ik weer een paar 100 meter en dan schiet er wat kramp in de kuit en moet ik noodgedwongen wandelen. Zowaar maak ik ondanks dat ik enorm zweet nog een sanitaire stop.

Na zo'n 44 kilometer. Foto: Martin de Jonge

Na zo’n 44 kilometer. Foto: Martin de Jonge

De klok tikt door en zolang de kilometers in 8 minuut zoveel gaan boek ik nog wat winst op het schema 6 uur. Ondertussen nog ingehaald door Anke, die bezig is aan haar 1e 100 kilometer welke ze ook zal finishen binnen 11 uur. Tijdens een wandeling na 48 kilometer komt er een motor met EHBO naast me en vraagt hoe het gaat en of ik het nog haal. Ik zeg dat met de 23 minuten die ik nu nog heb om binnen de limiet te blijven ik dat zeker ga halen. Langzamerhand raak ik ook geëmotioneerd. Net als bij mijn 1e marathon. Dit varkentje gaan we toch wassen. Mij kan eigenlijk niets meer gebeuren. Ik headbang wat mee met AC/DC wat uit de speakers komt langs de kant van de weg en maak er voor mezelf en misschien voor het publiek een feestje van. Wat een supergezellig muziek. Ik wist het al van andere jaren als ik er 10 kilometers liep als loper in een estafetteteam, maar ook vorig jaar tijdens mijn 3 ronden. Maar dit 5 ronden mee te maken plus de herkenning die je ziet bij het publiek als je er voor de zoveelste keer langs komt, maakt dat dit toch echt super is. Nu werkte het weer ook mee, want als de regen met bakken uit de lucht was gevallen was het ongetwijfeld rustiger geweest.
En dan komt die laatste kilometer en ik pak mijn telefoon even erbij om een paar filmpjes te maken:

Laatste paar 100 meter:

De finish (dacht dat ik op een gegeven moment de camera had uitgezet maar nee dus 😉 ) :

De finish passeer ik na 5:53:47. Netto klok ik 5:53:33 met een laatste ronde van 1:26:04 voor wat het allemaal waard is. Ik word opgevangen door iemand van de EHBO en ga even zitten op een stoeltje. Gelijk iemand naar me toe die met een dictafoon (of was het gewoon een telefoon?) een interview afneemt. Mijn doelstelling, de 50km voor mijn 50e te voltooien, is gehaald. Nadat ik even gezeten heb valt iets me niet lekker en ga ik even naar een paar struiken om wat over te geven. Gelijk weer EHBO erbij die me in het engels aanspreekt. Opnieuw zitten en daarna maar strompelen, want echt lopen gaat bijna niet meer, naar het parkje om mijn spullen op te halen. Daar aangekomen zie ik dat de krat van Richard weg is. Die kan nog niet gefinisht zijn. Ik app Karin en hoor dat Richard uit is gestapt met darmklachten. Balen. Het zou zijn laatste 100 kilometer worden.
Ik ga naar de sporthal om me op te frissen, voor zover je nog van opfrissen kan spreken als het 26 graden is. Daar kom ik nog Wessel, iemand wiens naam ik kwijt ben en Ubel tegen. Ubel heeft een groot pakket. Bleek bij de finish 1e in zijn leeftijdscategorie 60+ te zijn geworden met ook nog een grote beker als resultaat.
Vervolgens moe maar voldaan naar huis waar ik tijdens de wandeling naar de auto Olfert Molenhuis en Jan Stuursma nog tegen het lijf liep. Ik dacht ook al dat ik Olfert me een keer voorbij had zien rennen.

Voor de rest waren de bekenden al weg. Jan Willem die er vlot vandoor ging heeft zijn PR dik verbeterd en is zelfs binnen 5 uur gefinisht. Nico legde de 50 af in 5:20 na 4 goede rondes en 1 moeizame. In de uitslag sta ik als 52e geklasseerd. Binnen 6 uur was ik 1 na laatste. Er zijn nog een paar lopers geklasseerd die buiten de limiet binnenkwamen, maar natuurlijk terecht er in staan. Het was een waar slagveld weer. 40% uitgevallen en op de 100 kilometer was dat percentage zelfs boven de 50%.

De Polar-cijfertjes: https://flow.polar.com/training/analysis/820584087

De Polar-relive: https://flow.polar.com/training/relive/820584087

Overigens nog een aardig filmpje (niet van mij) zodat je de hele route kan zien:

En dan wordt je er op maandagochtend door Henri Thunissen, de racedirector van Winschoten, attent gemaakt dat je in het Dagblad van het Noorden staat.

Bladzijde uit het Dagblad van het Noorden

Bladzijde uit het Dagblad van het Noorden

En op 23 september aanstaande het toetje: de Martini Marathon op de atletiekbaan van Groningen Atletiek. Daar hoef ik niks, alhoewel ik me wel heb ingeschreven voor 105,5 rondjes. 😉

Foto’s van Simon Blaauw, Johanna de Bruin, Bas Huizinga, Martin de Jonge, Trijntje Timmer, Rick Visscher, en Oldambt.nu (geen idee wie fotograaf is)

image_pdf

1 comment to Brandende hel in Winschoten

Geef een reactie